خلوت

روبرو کسی نمی آید
پشت سر
خبری نیست
باد می آید و خاطره ها
بر خاک می نشیند
و خاکه های اندوه
بر موی و روی.
در نجوای سکوت و خلوت فصل
سنجاقک لحظه
بال می زند
تنهایی بی پایان مرا
گرم می شوم
در همهمه ی پنهان برگ هایی که
به خواب میروند
بر بالش حرف هایم
بیدار می شوم
فکر می کنم
پروانه هایت در عمیق هول جایم گذاشته اند
یا نه؟
چه قدر دلم می خواهد
غبار از کفش حوصله بروبم
تا مسیر پارک بکشانم کوچه ی سکوت را
تا بیایی و بنشینی بر نیمکت حالا
و ببینی سرسره بازی عشق را
آه
اما
خاموشی
در نگاهم بیدار مانده
و باد
کوچه را با تمام خاطرات جارو می کند

تقدیم به عکاس،مترجم و دوست خیلی خوبم سمانه

25/dec

لطیف

اگه اینجور که تو میگی من و تو بـــاید بمونیم

تو دل شبــــــــــای برفی شعر تنــــهایی بخونیم

اگه اینجور که تو میگی روزامون سیاه و تاره

همه فصلا سرد و ساکت زندگی مون بی بهاره

ای صمیمی ای مسافر مرغ غمگین مهاجر نزار اینجوری جدا شیم

چی میشه مث گذشته با ترنم و ترانه از غم و غصه رها شیم

نکنه بری و غربت تو رو اونجا بفریبه

با غریبه آشنا شی من بشم اینجا غریبه

نکنه بری بمونی من که بی تو نمی تونم

تا قیامت تک و تنها چش براه تو میمونم

گله هام یکی دو تا نیست قد تنهایی اونه

دارم از غصه میمیرم دردمو خدا میدونه

تو روزای با تو بودن خالی از هر چه غرورم

بی تو با همه غریبه حتا از خدا بـــــــه دورم

1 Feb 2010

فال فروش

دستای پینه بسته

قلبی که صد بار شکسته

***

لباساش تیکه تیکه

سرما رو تنش نشسته

***

چشاشون همیشه گریه

لباشون همیشه خنده

***

دستای اون بچه سرده

فال فروختنش یه درده

***

قلباشون قد یه صحرا

دلاشون قد یه دریا

***

نمی دونن که چی میشه

غماشون تا صبح فردا

***

کفش های پاره پوره

خونه هاشون خیلی دوره

***

چشمهای ما آدما کوره

حرفامون حرفای زوره

***

صحبت یه روز دو روز نیست

صحبت دو لقمه نون نیست

***

صحبت عشق و مرگه

صحبت یه عده مرده

*****.

به من بگو دوسم داری

به من میگی دوسم داری

میریو تنهام میزاری

میدونی قلبم میگیره

پا روی قلبم میزاری

به من بگو دوسم داری

تا بدونم مال منی

حالا تا دیدی بی کسم

هم با اونی هم با منی

چرا میری بعدش بهم

میگی دوسم نداری

فرداش پشیمون باز میای

دوباره دورم میزنی

برو دیگه بسته واسم

از هر جی عشق زده شدم

حالا برو تنهام بزار

دیگه ازت خسته شدم